Over mij

Hoi! Mijn naam is Lynn de Jong, ik ben 18 jaar oud en ik volg de opleiding Journalistiek & Media. Ik ben een creatieve en enthousiaste student met een passie voor contentcreatie, vormgeving en storytelling. Het bedenken en maken van content die mensen aanspreekt geeft mij veel energie. Of het nu gaat om video's, social media-posts, fotografie of grafische ontwerpen, ik vind het leuk om ideeën om te zetten in aantrekkelijke en begrijpelijke content.

Tijdens mijn opleiding heb ik ervaring opgedaan met verschillende programma's, waaronder Adobe Creative Cloud, Canva en Microsoft 365. Ik werk graag met video, fotografie, social media en vormgeving en ben altijd op zoek naar nieuwe manieren om verhalen te vertellen en doelgroepen te bereiken. Daarnaast denk ik graag mee over creatieve concepten en neem ik initiatief om ideeën verder uit te werken.

Muziek speelt ook een grote rol in mijn leven. Ik luister graag naar verschillende artiesten en genres en bezoek regelmatig concerten. Wat mij aanspreekt aan live muziek is de sfeer, de energie van het publiek en de manier waarop artiesten hun verhaal overbrengen op het podium. Juist die combinatie van creativiteit, beleving en verbinding vind ik interessant. Daarom lijkt het mij geweldig om content te maken rondom evenementen, concerten en culturele activiteiten en deze ervaring vast te leggen voor anderen.

Ik ben leergierig, gemotiveerd en sta altijd open voor nieuwe uitdagingen waarin ik mezelf verder kan ontwikkelen. Mijn doel is om mijn creativiteit en communicatieve vaardigheden in te zetten om content te maken die niet alleen mooi is, maar ook mensen bereikt, inspireert en verbindt.

.

Storytelling

Het is 03: 17 ‘s nachts. Ik zou moeten slapen, maar m'n hart bonkt als een gek en ik heb alweer drie keer m'n temperatuur opgemeten. 36.9. Nog steeds. Dus nee, ik heb geen koorts. of toch? Misschien moet ik morgenochtend even bellen met de
huisarts Gewoon, voor de zekerheid.


Vandaag was weer zo'n typische dag in het leven van The Wild Pines. we zouden om 11 uur bij de studio zijn, maar hoe kan het ook anders, Liam kwam pas om 12:15 binnen, met z'n gitaar in de ene hand en een half opgegeten sushirol in de andere. hij mompelde iets over een trein die te laat was, of een kat, of een droom over een kat? Ik weet het niet meer, maar James rolde al met z'n ogen nog voor hij zijn OCD ontsmettingsdoekjes uit z'n tas trok.


James. Serieus ik weet niet hoe die gast het doet. Alles bij hem moet precies, van
de afstand tussen zijn pedalen tot de hoek waaronder hij zijn burger eet tijdens
de lunch. en dan heeft hij ook nog eens hoogtevrees, wat behoorlijk lastig is als je
moet optreden op een podium op een podium van een paar meter hoog met een
trap erachter. ik zag hem vandaag weer even bevriezen toen hij op het randje van
het podium ging staan om z'n bas te stemmen. ik wilde hem een duwtje geven, maar besloot dat dat waarschijnlijk slecht zou vallen.


Oliver daarentegen was al om half tien in de studio. Typisch. Hij is onze drummer,
de menselijk metronoom. Casual gekleed zoals altijd, maar met die blik in z’n ogen alsof de muren ieder moment op hem af kunnen komen. Ik zag hem vandaag weer even snel naar buiten sprinten toen we met z’n vieren in de opnameruimte stonden Claustrofobie is echt geen grap, en ik probeer er altijd aan te denken. Hij is trouwens de enige die net zoveel tattoos heeft als ik, al durft hij ze niet zelf te laten zetten zonder eerst vijf keer te vragen of de naalden steriel zijn.


Ik zelf? Tja. Vandaag heb ik m’n rode hoodie weer aangehad. Past goed bij m’n
blauwe ogen, toch? Althans, dat vond ik toen ik mezelf vanmorgen voor de vierde
keer in de spiegel bekeek. En tijdens de lunch, (pizza uiteraard) zei Liam dat ik
eruitzag als een “rockversie van een boybandlid met smetvrees”.

Foto's die ik gemaakt heb